Eigenwijsje geeft toe

homepage_beeldend.gif

Misschien wordt het toch maar eens tijd dat ik het toegeef: Mars had gelijk toen hij bedenkelijk aanhoorde dat ik de cursus Edelsmeden ging doen. Mijn spontane ingeving naar aanleiding van Sannekes mail werd gepusht door het feit dat er nog maar één plek was en impulsief gaf ik me op.

.

Nu ik wederom met stress naar de klok kijk, omdat de tijd voorbij lijkt te vliegen en ik nog zoveel heb te doen, besef ik dat het toch niet zo goed idee was. Ik vind het superleuk en in theorie leidt het juist even af van al dat werk. De praktijk is echter dat ik van te voren loop te stressen, tijdens de les lang niet altijd mijn gedachte erbij kan houden (maar nadenk over opdrachten, facturen en mijn ‘things-to-do-lijstje’) en op de terugweg in de auto alweer bedenk dat ik nog wel even mijn mail moet checken.

.

Morgen heb ik een belangrijke deadline en maandag nog vier. Daarom heb ik net besloten dat ik vanavond bij het edelsmeden voor de tweede keer verstek moet laten gaan. Heel erg jammer, maar door het zo ‘hardop te zeggen’ voel ik dat mij schouders meteen iets meer ontspannen. Dat betekent een paar extra uren!

.

Ik zal er iets minder drang achter zetten voor mezelf. Ik hoef niet te bewijzen dat ik het allemaal tegelijk wel aan kan, noch dat het ‘heus wel’ een goed idee was, die cursus. Mijn ring wordt super en als dat het enige is wat ik in die tien lessen af kan maken, dan is het idd een dure ring. Jammer dan! Ik heb er geen spijt van, want het is hartstikke leuk.

.

Kus,

PS> kan het niet nalaten, dus  nog even ter verdediging: toen ik me inschreef wisten we nog niet dat het fitnesscentrum zou openen en we ons aan zouden melden én ik had nooit durven hopen dat ik het meteen vanaf het begin zo ontzettend druk zou hebben. ;)

Advertenties

7 Reacties

  1. Maar lieve bijzondere dame toch, daar hoef je je toch helemaal niet voor te verdedigen? Sterker nog: ik vind het juist heel knap van je dat je bij jezelf blijft en eerlijk toegeeft wanneer het gewoon even niet lukt. Ik zit nu thuis met een burn-out dankzij mijn gave volledig aan mezelf voorbij te gaan, dus ik kan eigenlijk maar één ding tegen jou zeggen: wees trots, dat je je eigen grenzen zo goed kent! Geniet van de dingen die je wél nog kan, geniet van je vliegende start en verontschuldig je niet voor wat je even niet kan!

  2. Oooh, jammer Tica, ik zal je missen vanavond! ’t Is ook wel een cursus waar je vreselijk rustig en geduldig voor moet zijn merk ik. Je moet er echt even je hoofd voor uit zetten. Soms is dat bijna niet te doen, als je de volgende dag een deadline moet halen bijvoorbeeld :)Succes met werken!

  3. Zonde, maar wel begrijpelijk. Zet een lekkere pot Thee en werkse! X

  4. Ohhhh, Ik herken dit helemaal. Ik wil ook altijd zoveel dingen tegelijk doen, omdat ik alles zo leuk vind. Vaak kom ik er dan (vaak als het al te laat is) pas achter dat ik niet zo heel slim bezig ben, want hoe graag je soms ook wilt, je kunt nou niet eenmaal alles tegelijk. Maar goed zolang je zelf maar aanvoelt wanneer je teveel hooi op je vork neemt dan is er niks aan de hand, toch? En hopelijk krijg je in ieder geval je ring nog af en heb je een leuk aandenken aan je “poging tot” cursus :-)

  5. hè wat jammer! als t dichterbij was, ging ik in jouw plaats;-) het lijkt mij fantastisch! zal zometeen ff op mn log zetten waar ik nú mee bezig ben… :)

    succes!

  6. Geen betere kennis dan zelfkennis, geen betere keuze dan kiezen voor jezelf. Chapeau!

  7. @allen:

    Wat een lieve reacties :)
    Thanks!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: